Data: 07.08.2009, Godzina: 14:34

Zapytanie o Stütztenderlokomotive zamieścił chyba ponad miesiac temu Kol. Daweo. Odpowiedź pojawiła się wczoraj w felietonie Ryszarda Rusaka w Świecie Kolei nr 8 z 2009 r. - opisał ostatni czynny parowóz takiej budowy.
Takowa konstrukcja parowozu jest też omówiona w Wikipedii
http://de.wikipedia.org/wiki/Stütztenderlokomotive .
Zasada jest taka: W loku ze stojakiem kotła wiszącym daleko za ostatnią osią wiązaną, stojak kotła jest podparty przednią osią tendra, przy czym tender też jest napędzany. Pierwszym takim lokiem był parowóz prof. Engertha, zbudowany dla kolei na przełęczy Semmering; miała ona napęd na przednią oś tendra poprzez przekładnię zębatą z ostatniej osi wiązanej, a 1. i 2. oś tendra były połączone wiązarami. Lokomotywy systemu Engertha były budowane w poważniejszych ilościach (ws sumie ładne kilkadziesiąt sztuk) dla kolei szwajcarskich:
http://de.wikipedia.org/wiki/Engerth-Lokomotive (i o jednej z takowych pisze R. Rusak).
W Niemczech lokomotywy z tendrem podtrzymującym budowano w firmach Hanomag i Egerstorff dla Książęcych Brunszwickich Kolei Państwowych (Herzoglich Braunschweigische Staatseisenbahn - pierwsze koleje państwowe w Niemczech, pierwsza linia Braunschweig - Wolfenbüttel otwarta 1. grudnia 1838).

Data: 28.08.2009, Godzina: 17:14

Świat Kolei 8/2009:
"(...)Były to tzw. Stuetztenderlokomotiven - czyli tendrzaki, w których parowóz miał podwozie przegubowe. Dymnica opierała się na przedniej ramie z cylindrami, w której łożyskowane były zestawy napędne Stojak kotła był podparty na tylnej ramie z trzema osiami tocznymi, na której znajdowała się skrzynia tendrowa. W niektórych innych konstrukcjach napęd za pomocą cozpów kulisty przenoszony był na osie tendra. Zaletą takiej konstrukcji było równomierne rozłożenie masy pojazdu na wszystkie osie i dobre wpisywanie się w łuki(...)"
Przy opisie parowozou Ec2/5 nr.28 "Genf"