Forum dyskusyjne

P4.2 na PKP Od2

Użytkownik	Treść posta
Błażej na forum od 18.08.2007 email	Data: 18.08.2007 Godzina: 18:55:41 Szukam informacji , danych technicznych ,zdj , miejscu postoju ( o ile jeszcze sie zachowały) w/w parowozu. Dziękuje i pozdrawiam
Doctor na forum od 23.09.2006 email strona www	Data: 20.08.2007 Godzina: 13:18:52 W Polsce nie zachował się żaden egzemplarz Od2
Błażej na forum od 18.08.2007 email	Data: 20.08.2007 Godzina: 20:38:00 A jakieś dane techniczne , rys historyczny?? szukałem w atlasie parowozów Pawła Terczyńskiego ale nawet tej serii nie ma
Tomek na forum od 25.10.2006 email strona www	Data: 06.09.2007 Godzina: 09:09:44 Wyślij mi maila na tomasz.galka@ien.com.pl, coś ci spróbuję podesłać.
RomekL na forum od 26.10.2007 email	Data: 19.11.2007 Godzina: 11:12:25 Od2 (ex P4^2 KPEV) były to loki 2'Bn2v (czyli dwucylindrowce sprzężone na parę nasyconą, układ osi 2'B), budowane w latach 1898-1910. Dalsze dane techniczne (za "Dampflokarchiv 1"): prędkośc konstrukcyjna 90 km/h średnice cylindrów: 460, 680 mm -skok tłoków 680 mm średnica kół: wiązane 1750 mm, toczne 1000 mm ciśnienie kotłowe 12 at pojemność kotła: wodna 4,13 m3, parowa 1,8 m3; powierzchnia odparowująca lustra wody: 7,0 m. kw. Masa kotła: bez wyposażenia 11.3 t, z wyposażeniem 14,4 t; powierzchnia rusztu 2,31 m. kw. Płomieniówki - 217 szt., długośc 3900 mm, średnica zewn./wewn. 49,5/44,5 mm; powierzchnia ogrzewalna kotła: 115,5 m. kw. (w tym: skrzynia ogniowa 8,95 m2, płomieniówki 106,6 m2). Rozstaw osi: -sama lokomotywa 7400 mm -lokomotywa z tendrem 14715 mm Długość lokomotywy z tendrem łącznie ze zderzakami: 17611 mm Masa lokomotywy bez tendra: próżna 45,0 t, gotowa do służby 50,4 t. Masa napędna 29,6 t (czyli współczynnik wykorzystania masy 58,7% - nie za ciekawy... ale wobec 43% loka S2/6 kolei bawarskich i tak świetny:). Urządzenie rozruchowe: Zawór Dultza. Najczęściej stosowany tender: pruski 2'2'T16 (16 m3 wody, 5 t węgla). Normy obciążeń na KPEV: -na torze poziomym - skład 280 t brutto przy 80 km/h -na podjeździe 0,5% - 295 t brutto przy 50 km/h. Pierwszy producent: Schwartzkopf, później takze Henschell, Linke-Hoffmann, Humboldt, Hanomag. OIDP, łacznie z serią P4^1 (bliźniacze, dużo słabsze) wyprodukowano dla KPEV 2415 szt.; DRG w 1925 r. przejęły z tego ok. 430 szt. (nadając im serie BR 36^0); Ponadto w latach 1903-1912 wyprodukowano 32 szt. P4^2 dla meklemburskiej Kolei Friedricha i Franza (Meklemburgische Friedrich-Franz Eisenbahn) i w 1907 r. Hanomag wyprodukował 5 szt. dla kolei oldenburskich (dostały indywidualne nazwy od nazw planet); po utworzeniu DRG, loki meklemburskie dostały nry 36 601 do 36 620 i od 36 651 do 36 662, a oldenburskie od 36 1251 do 36 1258 (w ost. przypadku "Dampflokarchiv" nie podaje, które nry pominięto) ponad 400 loków po I. wojnie światowej Prusy musiały oddać jako reparacje wojenne, w tym 97 szt. na PKP. Wg Piwowońskiego, 93 loki PKP przyjęło na stan jako Od2 (odpowiednio, bliźniacze jako serię Od1). Loki pozostałe w Niemczech w 1930 r. były jeszcze dość liczne, ale żaden nie dojeździł do 1939 r. Od2 jeszcze czynne na PKP zostały przejęte przez Ostbahn i dostały serię 36^4. Po II. wojnie światowej oraz w 1956 r. nadano numery serii Od2 PKP w sumie dla 46 lokomotyw zwracanych przez DR (Terczyński), ale uruchomiono tylko kilkanaście (Piwowoński). Ostatni Od2 na PKP został skreślony w 1958 r. (po II. wojnie nie pracował żaden Od1 -Terczyński). W NRD serię 36^4 pocięto dość szybko po wojnie, z jednym ciekawym wyjątkiem: Lokomotywa nr 36 457 (ex Od2-26 PKP, ex Danzig 238 KPEV, nr fabryczny 3066 Schwartzkopf, rok budowy 1902) stała się doświadczalną maszyną opalaną miałem, także z węgla brunatnego (system Wendlera), okazaną publiczności 1. maja 1951 r. Zamontowano na niej odchylacze dymu. Wykorzystano do niej przebudowany tender 4T30 (czyli bezwózkowy - ze sztywną ostoją) Floridsdorfa. Miał podawano strumieniem gorącego powietrza na płytę zderzeniową. Ta maszyna została skreślona z inwentarza DR w 1959 r. "Dampflokarchiv" niec nie mówi o zachowaniu żadnej lokomotywy 36^4... ale to jeszcze nie jest dowód 100%.
RomekL na forum od 26.10.2007 email	Data: 20.11.2007 Godzina: 11:31:55 Nie wiem, jak było na PKP; w realiach KPEV dość często były używane tendry trzyosiowe 3T16, z zapasem węgla 5 bądź 7 ton (i z takowymi są fotki loków P4^2 w Dampflokarchiv 1).
RomekL na forum od 26.10.2007 email	Data: 21.11.2007 Godzina: 14:49:33 Jeszcze uzupełnię dane techniczne tej lokomotywy: -kociól: Walczak złożony z trzech dzwon, odległość między ściananmi sitowymi 3900 mm; na drugim dzwonie był zbieralnik pary (bardzo duży!) z zaworem bezpieczeństwa; na trzecim dzwonie była czworokątna piasecznica; skrzynia ogniowa - miedziana, wąska (umieszczona między ostojnicami); zawory bezpieczeństwa systemu Ramsbottoma; dwa inzektory ssące. OSTOJA - blachownicowa, nitowana, a w niektórych miejscach skręcana śrubami, z blachy grubości 25 mm (w lokach budowanych dla Oldenburga od 1909 r. były wzmocnione poprzecznice). PODPARCIE czetropunktowe. WÓZEK toczny -typu "hanowerskiego", z przesuwem bocznym do 35 mm na stronę. OSIE WIĄZANE - obie łożyskowane bez przesuwu bocznego, pierwsza miała obrzeże podcięte o 5 mm. Silnikowa byla oś pierwsza. RESORY osi wiąazanych umieszczone POD osiami, powiązane wahaczami (? - mogłem nieprawidłowo przetłumaczyć nazwę podzespołów łaczących te resory); PANEWKI zarówno korbowodowe jak wiązarowe były nastawne. URZĄDZENIE ROZRUCHOWE: Dla serii DRG 36^0 do 36^4 (czyli maszyn pochodenia pruskiego)- zawór Dultza; dla maszyn pochodzenia oldenburskiego: nry 36 1251 do 1255 - urządzenie Lindnera, dla nr 36 1256 do 1258 - urządzenie Ranafiera. Loki nr 36 1251 do 1256 miały osuszacz pary typu Ranafiera. ROZRZĄD: Z zasady rozrząd Heusingera, suwaki płaskie zwykłe (tylko loki nr 36 1256 do 1258 DRG miały zawory Lenza). HAMULEC: W lokach pruskich stosowano hamulec pneumatyczny Knorra lub Westinghouse'a; w meklemburskich i oldenburskich - hamulec pneumatyczny Westinhouse'a; ponadto - przytoczę po niemiecku, bo nei rozumiem: -w oldenburczykach wystepował 'Schleiferschnellbremse',a w meklemburczykach - 'Knorr-Schnellbremse'.... Może jakiś Forumowicz dobry w niemieckim słownictwie kolejowym wyjaśni... I POPRAWKA DO POSTA POPRZEDNIEGO: Na kolei oldenburskiej było OSIEM loków kompatybilnych z P4^2 KPEV, nosiły one nazwy: Mercur, Venus, Erde, mars, Jupiter, Saturn, Uranus, Neptun (co oznacza, że w póxneijszej serii 36^12 DRG WSZYSTKIE numery od 1251 do 1258 były wykorzystane).